Deniz
@87Joker
Doktor
Üniversite
Isparta
Ankara
31 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Tom King'den okuduğum ilk kitap diye hatırlıyorum. Açıkçası biraz tereddütle almıştım çünkü ben Batman Joker felsefesine zarar verecek bir kitap okumak istemiyordum. Ama yine çok beğendiğim bir konuyla ve sonuçla karşılaştım. Felsefesinden hiç birşey eksiltmemiş hatta Batman ve Joker benzerliğini pekiştirmiş. Çizgileri aynı yönleri farklı, birbirlerinin ayna görüntüleri. Batman gerçekten Gothamın bir kahramanı mı yoksa kurbanı mı? Gothamda hiç kötülük bitmeyecek. Jokerin varlığı Batmani motive edecek ve Jokerin kaosu Batmanin direncinde anlam bulacak. Gotham herkesin iç dünyasında bir yerlerde olan bir şehir gibi düşünüyorum. Kazandıran kart yani Joker bu kitabın aksine her zaman iyiliğin tarafında olsun diye temenni eder herkese bu kitabı tavsiye ederim.
Çalışan herkese tavsiyemdir. Bir de fantastik öğeler seviyorsanız mutlaka öneririm. Çalışma hayatında insanların yaşadığı zorlukları fantastik ve korku öğeleriyle süslemiş ve tüm bu engellerin doğaüstü bir savaş, yorulmak bilmeyen bir çaba ile üstesinden gelen çalışanlar konu edilmiş. Kitap bana böyle hissettirdi. Ayrıca çalışanların özel hayatlarındaki yaralara değinmiş. Tüm emekçilere selamlar.
Failsafe
Failsafe alışık olduğumuz bir çizgi romandan daha farklı. Modern bir çizgi roman. Günümüz ve geleceğin teknolojisi her zamankinden daha abartılı kullanılmış. Ancak bir diğer fark Nolan'ın yarattığı Batman'dan çok daha farklı bir Batman karakteri var. Daha bencil ve kibirli. Kendini diğer süper kahramanlardan üstün gören bir Batman. Ve kendini durdurması için kendi kendine yarattığı bir failsafe. Yani aynı zamanda kendine güveni olmayan bir Batman. Kendi kontrolünü kaybetmekten korktuğu için böyle bir durum gerçekleşirse kendisini durduracak bir süper robot.
Herkeste bu çizgi roman farklı hisler ve düşünceler uyandırabilir. Benim için Batman ve Joker her zaman karakter öğretmenleri olmuştur. Bu çizgi roman da aynı şekilde bir etki yarattı: insanın kendisi kendisini en iyi tanıyandır, güçsüz yanlarını bilir, düşünce şeklini bilir ve hamlelerini bilir. Dolayısıyla alt etmesi en kolay düşman yine kendisidir. İnsan bir kez kendine düşman oldu mu sonu hiçliktir ya da eğer şanslıysa hiçlikten de iyisi üstünde duman tüten bir parça pelerin.
Kitap inanılmaz bir güce sahip. Başlangıçta neredeyse bittiğinde de orada oluyorsunuz. İlerleme yok, değişen birşey yok ancak sayfalar son hız kendini okutuyor. Müthiş akıcı ama olaylar durağan. Çok iyi bir anlatım gücüne sahip. Bu da Kafka farkı belki de. Bürokrasinin hantallığı ve işlevsizliği ancak bir o kadar da insan doğası ya da alışkanlığı gereği onsuz kendini anlamsız hissetmesi çok güzel işlenmiş. Herkesin ulaşmaya çalıştığı ama bir türlü ulaşamadığı bir yönetim kadrosu 'şato'. Ona ulaştıktan sonra saygınlıklarının ve itibarlarının artacağını düşünen yerel halk. Ulaşılmaya çalışılan ama odaklandıkça bulanıklaşan bir şato ve belki de saygı duyulan ve korkulan bu yapı bir illüzyondan ibaret. Çünkü o köyde hava hep kapalı hep kar var hep soğuk, kış uzun, bahar geç gelir ve belki bir iki gün sürer, o günlerde bile kar yağdığı olur.
Steinbeck'in alışık olduğumuz üslubunun dışında bir kitap okudum. Klasik bir Steinbeck kitabı değil ancak güzel bir kitap. Politik, esprili ve akıcı. Ben Steinbeck ile ilgili objektif olmakta zorlanıyorum çünkü hayranıyım ama bu kitap 'Olacak O Kadar' skeçleri gibi eğlenceli ve eleştirel.
Pippin IV asil bir kanla doğmuş olabilir ancak tek istediği evinde teleskopu ile vakit geçirmek, kuyruklu yıldızları takip etmekti. Bir gün beklemediği bir şekilde, kendisine sorulmadan, isteyip istemediği umursanmadan Fransa kralı ilan edildi. Pippin'in bundan sonrasında hissettiği yalnızlık, huzursuzluk, ne yapacağını bilememe duygusunu çok güzel yansıtan bu kitap aynı zamanda okuyucuyu germek istememiş, çok nüktedan esprilerle bu buhran yumuşatılmış.
Her neyse; Pippin bir kral olarak savaşmayı tercih etti, kendi tarafında hiç Joker yoktu ve kahkahalar arasında savaşı kaybetti.
