Merve Dursun
@91merveX
Geçmişte değil, geçmiş ile yaşıyorum...
instagram.com/postcardfrom.md
İstanbul
210 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Bir insanın dinini, peygamberini ve Tanrı’sını şahsileştirmesi, onlarla arasında baba ve annesine ihtiyaç duymadan bir ilişki gerçekleştirebilmesi ancak gençlik çağlarında mümkün oluyor. Çocukluk çağlarındaysa dindar baba ve dindar anne dinin temsilcisi olarak Tanrı adına konuşan otoriterler olarak görülüyorlar.
Reklam
Bazı kapıların, sadece o bayrağa ve o dedelere sahip olduğum için açıldığını, bazı kolların onların hatırına boynuma dolandığını görüyorum. “Dedelerimin sermayesini yiyorum, ne var bunda” diyorum kendi kendime bir yandan, içim rahat. Bir yandan da, torunlarıma aynı sermayeyi bırakıp bırakmayacağımı soruyorum kendime, içim huzursuz.
Bizim de sonbaharımız gelecektir; bizim de hasadımız olacaktır; biz de kışa erecek ve biz de yeniden dirileceğizdir.
Köye holding zihniyeti hâkim oldu. Çinko dam toprak damı, asfalt patikayı, şişe su Gürlevik suyunu yendi. Amcamın bağının da bulunduğu, karşı yakadaki bağlar bozuldu; ahlatlar ilgisizlikten kurudu. Bu arada köy, yoksul görünümünü alt etti. Fırın, market, okul açıldı. Katırlar gitti, traktörler geldi.
Zenginliği ve konforu, çarpık olmayan, saygılı ve edendi bir biçimde temellük edebilseydi köy ölmezdi.
Mevzu, içimizdeki tabiat değişiyor mu? Gönlümüz çiçeklendi mi? Yaz çilesini çekti mi? Çile çekip meyveye durdu mu? Bu meyveler derildi mi? Ölüme ve yıkıma hazır mı? Sonbahar faniliğini tattı mı? Tadıp da yokluğun sırrına erdi mi?