• 286 syf.
    Âişe(r.a);ilim,iffet ve ismet timsali,zarafet ve incelik mâdeni,zekâ,sevgi ve nezaket kadını...
    Âişe(r.a);Allah Rasûlü'nün mübârek zevcesi,Ebubekir radıyallahû anha'nın biricik kızı,Mü'minlerin temiz ve pak annesi...
    Âişe(r.a)Allah'ın selamını alan,mübârek dizleri çoğu zaman Rasulullah'a minder olan,En Sevgili(s.a.v)tarafından kördüğüm gibi sevilendir...İlim ve irfan yuvasıdır.Muallimdir,alimedir.Mümtaz bir şahsiyettir.Ancak Âişe annemizin evlilik yaşı,Cemel Olayı,bazı şiaların iftiraları gündeme geliyor hep.Örtülüyor bir nevi bu iffet timsali annemiz.O yüzden hep Hazreti Âişe'yi anlatan bir kitap okumak istiyordum.

    Mustafa Necati Bursalı'nın okuduğum ilk kitabı.Genelde hanım sahabeleri bayan yazarlardan okumayı daha çok severim.Ancak Mustafa Necati Bursalı'nın kalemini de sevdim :))Kitap iki bölümden oluşuyor.Ilk bölüm,Âişe annemizin doğumu,çocukluğu vs.anlatılıyor.1.bölümde Hazreti Aişeden çok Hazreti Ebubekir'i okuyorum gibi hissettim.Ikinci bölümde ise Rasulullah ile Âişe annemizin geçirdiği tatlı günler ve halifeler devri anlatılıyor.Ikinci kısmı çok sevdim:)Zaten Âişe annemiz ile Rasulullah'ın arasındaki muhabbete,sevgiye hep imrenmişimdir...Kitabı bunun için okudum diyebilirim :)

    Âişe annemizin kıskanç olduğunu zaten biliyordum ama bildiğimden de fazlaymis :))Kıskanılan Hakk'ın Nazlı Nebi'si(s.a.v) olunca tebessüm ediyor insan :)

    Yorulunca,dinlenmek için Hazreti Aişenin dizinde uzanıyor Efendimiz.Ve arada canı acısa bile kıpırdamıyor Âişe annemiz Efendisini rahatsız etmemek için...

    Ve Efendimizin Hz.Âişe'ye sevgisi...
    "Gözbebeğim"diyordu Âişe'sine.Öyle seviyordu onu,öyle koruyor,öyle bakıyordu Âişe'sine...Son günlerinde Âişesinin odasında kalmak istemişti.Ve duâ etmişti Rabb'ine:
    "Allah'ım maddi olarak adaleti gözetmeye çalışıyorum.Ama gönül meselelerinde affına sığınırım."
    En çok Âişe'sini seviyordu."Sen beni mutlu ediyorsun ey Âişe"demişti.Gözünde en sevgili o idi...
    Bir gün Âişe annemiz Sevde annemize yemek ikram etmişti.Yemeyince Sevde annemiz,yüzüne sürmüştü yemeği Hz.Âişe.Rasulullah gülümsemiş,"Ya Sevde,sen de Âişeye sür"demişti...
    Bir kez daha sana âşık oldum ya Resulullah ! Zevcelerine olan muhabbeti görünce bir kez daha aşık oldum sana Efendim !Ancak gerçek âşıklarını görünce utandım kendimden...Sen temizdin ve temizleri severdin Efendim !Benim ise gönlüm dünyayla kirlenmiş...

    Kitabı okurken Hatice annemiz geldi aklıma hep."Ben en çok Haticeyi seviyorum."demişti Allah Rasulü. Âişe'sini böyle seviyorsa,Haticetü'l Kübrâ'yı düşündüm hep..Ne güzel annelerimiz var Ya Rabbi ! Hamdolsun !
    Ne yazsam eksik kalacak Âişe annemize..Bu kitap olmasa bile mutlaka Hz.Âişe 'yi anlatan bir kitabı okuyun...

    Kitabı okuduğum zamanda çok önemli.. Başka bir zamanda okusam belki bu kadar etkilenmeyecektim. Ama öyle bir zamanda okudum ki !Çıkamadım etkisinden!Çok sevdim.

    O zaman duâmızı da edelim :)
    "Ya Rabbi!Âişe annemizin ahlakıyla ahlâklardır bizleri.Ilmimizi ve iffetimizi O'na benzet"
    Âmin :)

    Kitabı doğru zamanda okumak duâsıyla,TAVSİYEMDİR.