Değersizlik duyguları yaşayan bir insan, kendi değersiz
varlığına tanımadığı haklan başka insanlara tanıma
eğilimindedir. Ancak genellikle kendi yakınları, daha doğrusu
kendine bağımı olan eş, çocuk vb. kimseler bunun
dışında kalır. Çünkü kendisi gibi onlan da küçümser ve
değersizliğinin bir uzantısı gibi algılar. Kendisini reddetme
olasılığı olan kişilere önem vermesine karşılık, kendisini
kabul edici tutumlar içinde olan kişileri küçümseyebilir.
Ona göre, değersiz birini kabul eden bir insanın kendisi
de değersizdir.
Ama insan, duyguların dürüstçe yaşanabildiği bir çevrede
yetişmişse olumlu duygular gibi olumsuz duygularını
da açıkça yaşamayı öğrenebilir, dolayısıyla kendine fazla
yabancılaşmaz
Vaktiyle doğayla olan mutlu beraberliğinden kopan insan,
onun yerine geçecek ve yaşamına anlam katacak bir başka
beraberliği bulamadığı gibi, artık doğaya da geri döneme-
miş ve umudunu uzaydaki başka dünyalara yöneltmiştir.