Dalından kopan bir yaprak gibiyiz hayat bizi nereye savurursa oradayız.. Fâni olmaktır yazgımız alıştığımız insanlardan, her gün yürüdüğümüz yoldan ve başımızı koyduğumuz yastıktan vazgeçmek zorunda kalırken bile hüzün sarar bedenimizi.. Ama hayat hüzne rağmen yeniden doğacak bir güneş sunar bize... Bu da geçer der devam ederiz yaşama umutla bakmaya..