Seyirci için, bir esere bir artistin gözüyle bakmaya lüzum yoktur. Bakmak ve hoşlanmak ve zevk almak, eserin anlaşılması için yeterlidir.
…
Bir esere bakmada, onu değerlendirmede, seyirci için ölçü şudur: Sanatçının netice olarak takdim ettiği form, bakan gözleri, kalbi ve espriyi devamlı sevinç ve hazda , alaka ve sevgide tutabilirse, eser anlaşılmış ve iş bitmiştir. Birçok seyircinin zannettiği gibi, plastik eser izaha muhtaç değildir.
…
Henri Goetz’ün dediği gibi “Sanat izah değildir.”