Bu kitabı okumak yene insan olduğumdan utandığımı hatırlatdı bana. Tanrım, bu kadar vahşetin, bu kadar acının karşısında nasıl susabiliyorsun?
Bu kitap, masumiyetin en kırılgan hâline dokunuyor: korunmaya muhtaç, narin ve tertemiz çocuklara… Bedenlerinin, organlarının, temizliğinin ve masumiyetlerinin; yetişkinlerin karanlık, çürümüş ve sapkın arzularına kurban edilişine tanıklık ediyoruz.
Yazar, insanın içini parçalayan ağır bir yarayı açıyor ve okuru yalnızca bir hikâyeye değil, vicdanla yapılan acımasız bir yüzleşmeye davet ediyor.
Bu yüzden Kırlangıç Çığlığı, bitirildiğinde insanın elinden düşen değil; vicdanında ağırlık yapan bir kitaptır.