Aaron Warner
@Aaron_Warner
2 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Birini kaybettikten sonra, o kişiye karşı içinizde büyümüş bir ağacı fark etmek en fena körlüktü. Çünkü her gün o ağaca bakmak zorunda kalmak da zordu, ağacı görmek zorunda olmamak için onu kökünden sökmek de.
Reklam
Tek bacağımı pencereden sarkıttım ve ipe tutundum. Çıplak bacakların bunu çetin bir sınav haline getirecekti. İki bacağımda dışarıdaydı. Ellerim yerindeydi. Adam aşağıdan bana sesleniyordu ve ne kadar aşağıda olduğunu bilmiyordum. Warner bağırarak adımı sesleniyordu ve ben bütün çabalarıma rağmen başımı kaldırıp ona baktım.
Gözleri camı delip geçen iki yeşil nokta gibiydi. Beni delip geçiyordu.
Derin bir nefes aldım ve ölmeyeceğimi ümit ettim.
Derin bir nefes aldım ve yavaşça ipten aşağıya inmeye başladım.
Derin bir nefes aldım ve Warner'ın az önce olan şeyi fark etmediğini ümit ettim.
Az önce bacağıma dokunduğunun farkına varmadığını ümit ettim.
'Üstelik hiçbir şey olmamıştı.'
Kalbimi bıraktıımm<3
Dorian neredeyse bir fısıltıyla "Yara izlerin feci," dedi.
Celaena bir elini beline atıp soyunma odasının kapısına gitti.
"Hepimizin yara izleri var Dorian. Benimkiler sadece çoğu kişiden daha görünür halde. İstersen orada otur ama giyinmem gerekiyor."Celaena hızlı adımlarla odadan çıktı.
Kelimeler bağrımda kor gibi yanıyor, beni harlıyor, onlar beni yakıp kül etmeden önce dışarı dökmeliyim hepsini.
