Abdulsamed Bilgiç
@Abdulsamed_bilgic
4 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Fark etmek acıydı ama gerekliydi. Gözlerimi kapatıp hakkımdaki hoş olmayan gerçeklere sırtımı dönmenin bana ne yararı olacaktı? Bunu birçok kez denemiştim; fakat son sınavı biraz daha ertelemekten başka bir şey yapmıyordum. Bunun bir şekilde yaşanması gerekiyordu. Yaşandı, beni mutsuz etti, bir dönem acı verdi, fakat sonunda kendi içimde daha güçlü olmamı sağladı.
Reklam
Soğuk bir cumartesi sabahı, saat on birde Northolt'a vardık. Dr. Warnants bizi karşılamaya gelmişti. Beni omzuna aldı ve beklemekte olan taksiye götürdü. Birilerin sırtında gezmeyi sevmiyordum. Bunun aşağılayıcı bir şey olduğunu ve beni aptal durumuna düşürdüğünü düşünüyordum. Taksiye sürünerek gitmeyi tercih ederdim.
Eski paltomu tekrar giymiştim sanki. Her şey aynıydı. Eski yaşayışıma, eski düşünce biçimime öfke duyuyordum. Uğruna yaşayacağım bir şeyler istiyordum ama hiçbir şey yoktu. Hayatımın bir amacının, bir değerinin olmasını istiyordum. Ama yoktu. Boş ve anlamsız bir hayattı benimki. İçimin çekildiğini hissediyordum; bulamayacağım bir şeyi arıyor, tutamayacağım bir şeye uzanıyor gibiydim.
"Hoşça kal, Tanrı seni korusun, sevgili yavrum." Bir süre Kitty'ye sarıldı. "Unutma, görevini yerine getirmenin bir önemi yoktur, senden istenen budur, ellerin kirlendiğinde yıkamandan daha övgüye değer bir durum değildir; önemli olan tek şey görevine duyduğun sevgidir; sevgi ve görev bir olduğunda, Tanrı'nın inayeti içindedir ve aklın idrak edemeyeceği kadar büyük bir mutluluğa erişirsin."
"Gönül kazanmanın tek bir yolu vardır, o da kendini sevilecek birine dönüştürmektir."
Reklam