Rehbere baktım ve kendime sordum:
“Bu kişiyi neden kaydetmişim? Bu insanın hayatımdaki yeri ne?”
Cevap çıkmadı. %95’ini sildim.
O an fark ettim ki rehber aslında küçük bir hayat metaforuymuş:
İnsan bazen kütüphanesinde okunmamış kitapları, evinde kullanılmamış eşyaları, zihninde işe yaramayan düşünceleri biriktirdiği gibi, telefonunda da hiçbir anlamı olmayan isimler biriktiriyor.
Ama işin ironisi şu: Kitap en azından bilgi taşır, eşya bir ihtimali temsil eder… Bu isimler ise sadece boşluk.
"Bazı insanlar yokken de aynı etkiyi bırakıyor."