Alistair Veyne
@AbyssalPages
Kitapların uçurumunda kaybolmuş çığlıklar...
32 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Asıl cehennem, farkında olmadan içinde yaşadığındır.
Sabahtan akşama aynı otobüsle gidip gelir, aynı ofiste aynı e-postalara cevap yazarsın. Banka kredilerini ödersin, tatil fotoğraflarını sosyal medyada paylaşırsın. Bir gün durup 'Ben bunu neden yapıyorum?' diye sormazsan, işte o zaman cehennemin kapılarını kendin aralamış olursun. Çünkü cehennem, sorgusuz sualsiz kabulleniştir.
Cehennem, senin olmadığın her yerdir.
Orada bir kostüm giyersin, bir rol seçersin, sahnede alkışlanacak replikler söylersin. Sonra bir bakarsın ki perde kapandığında, geriye kostümden boşalmış bir gölgeden başka bir şey kalmamış. İşte cehennem budur: Kendini unuttuğun, unutturulduğun, 'olman gereken'e dönüştüğün her an.
“Cehennem, başkalarının bize uygun gördüğü hayatı yaşamaktır."
"Başkalarının kanı ellerimizde kururken, kendi ellerimizi temizleyemeyiz."
"Sessizlik bile bir eylemdir. Tarih, susanların suç ortaklığıyla yazılır."