Selef alimlerinden birine "Falanca Allah'ın yolunu tanıdı, sonra ondan vazgeçti" dendi. O da şunu söyledi:" Eğer Allah'ın yolunu bulsalardı asla dönmezlerdi."
Ömer b. Abdülaziz şöyle demiştir;"Hiç kimse dünya ve ahirette kendisi için kusur olacak bir fiil ve söz olmayıncaya kadar takva makamına ulaşamaz."Bir defasında biri ona" Kul ne zaman takvanın zirvesine ulaşır? diye sormuş, o da şu şekilde cevap vermiştir: "içinden geçirdiği düşünceleri bir tabağa koyup bu tabağı da çarşı- pazarda utanma duygusu taşımadan gezdirebildiği zaman. "demiştir
Şa,bi şöyle demiştir: öğrendikleri zaman öğrendikleriyle amel etmeleri, amel ettikleri zaman amelleri yüzünden insanlardan uzak olmaları, uzak oldukları zaman insanların onları bulamamaları, bulunamayınca aranmaları, aranınca da dinleri konusunda fitneden endişe ettikleri için kaçmaları alimlerin edeplerindendir."