Cennet gibi bir yerden mihnet yurduna indik
Hisse alıp maziden davranmalısın şimdik
Sonsuzluğa talipsin sen değeri bilindik
Her şey eğilir iken sen durmalısın dimdik
İnsanlığın Adem’den sana imtiyaz kaldı
Uyan artık yiğidim; gün doğacak az kaldı
Büyümek için bekle, arayacaksın dünü
Helal yolda emekle, hele yaşa bugünü
Olmazı istemekle, bulmazsın namümkünü
Neden niçin demekle, çekme hiç gam yükünü
Dünyanın tasasından geriye maraz kaldı
Uyan artık yiğidim; gün doğacak az kaldı
Dünya kafire bayram, mümine ibadetgah
Boğazdan geçen haram, ağızdan çıkan günah
Rüşvetin adı ikram, gıybetin hükmü mübah
Masiva oldu meram, nefse çıkar her cenah
Düşünceler bulandı, gönülde araz kaldı
Uyan artık yiğidim; gün doğacak az kaldı
Hakkın halis kuludur, melekler onu kutlar
Kalbin içi uludur, yıkılsın bütün putlar
Gözyaşıyla doludur, hüzün yüklü bulutlar
Özlem firak yoludur, bitiverir umutlar
Müjde verenler gitti, son deme ikaz kaldı