Adile Çapraz

Yeniden ona dönmeliyim. Ona dönmek pek tabii yüzünü onun bulunduğu tarafa çevirmekle olmuyor. Ona dönmek başka bir dünyanın kapısını çalmak demek.
Sayfa 63·Kitabı okudu
Her çağda, şartlar ne kadar ağır ve umutsuz olursa olsun inananlar İçin bir Nuh’un Gemisi vardır.
Sayfa 38·Kitabı okudu
Ah! Düşüşsüz insan! Benden övgü bekleme. Düşüşün tadını almayan insan! Senin, yücelerin serinliğinden, arılığından ne haberin vardır? Ruh gecesinin yedi katlı karanlığına batmamış yürek! Sana ışıklar ve aydınlıklar ne der? Ey zindanda bir gece geçirmemiş dost, güneşe doğru çılgın koşuyu yapacak çocuk olabilir misin? Ey yükseklerden büyük seslerle düşen su, bu yalçın kayalara bir şelale borçlu olduğunu biliyor musun? Sessiz ve dilsiz duran mezartaşı! Kitabendeki çizgiler, iniş ve çıkışı derinleştikçe seni tarihin içine yerleştirir, farkında mısın?
Peki “biz” kimiz? İşte bu ter dökmeye değerdi… Bu bir varoluş kavgası olabilirdi. Bu birlik-beraberlik ortamında, bu huzurlu sokaklarda “biz kimiz” diye haykırmak bir huzursuzluk yaratabilirdi.
Sayfa 83·Kitabı okudu
“Acaba insanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor olabilir miydi? Sesimi çıkarmadım. Bilmiyorsa benden öğrenecek değildi.”
Sayfa 15·Kitabı okudu