Kaplan,yalnızca kendi karnını doyurmakla kalmaz.Böyle bir amacı yoktur bile,onun karnını doyuran şey,gezip dolaştığı topraklar,bitkiler ve görüp tanıdığı hayvanlar olmakla zaten kendisi de bunlardan bir parçadır.
Biz de korkmaya başladığımız anda kendi varlığımızdan sıyrılarak-en büyük günahımız belki budur-başka bir şeye dönüşmekle kendi korkumuzun bile ne olduğunu tam olarak anlamayız. Zira korku, gerçi vardır ama hiç gelmeyecek bir şeye benzer.