Ada, denizin ortasında değil… insanın içinde kuruluydu.
Kaçmak isteyen herkes, aslında kendine biraz daha yaklaşıyordu.
Orada zaman akmıyordu;
sadece pişmanlıklar ağır ağır çöküyordu ruhun üzerine.
Ve en acı gerçek şuydu:
Cehennem, insanın başına gelen değil… içinde büyüttüğü şeydi. (hayatım da yediğim en güzel elmalı turta.. )