Nur
@Ahsen___
13 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Gel, olmayalım…
Olmadı.
Olmasın.
Tamam, olmasın.
Razı olmak, sevmenin getirdiği en berbat sorumluluk hissi.
Olmadı mı? Tamam olmasın sevgilim.
Olmadık, olmayalım tamam…
Haydi de, gel de olmayalım…
Olur mu?
Kurban olayım bakma öyle.
Bakma işte.
Ya gözlerim küçülüyor karşında,
Ya da ellerim nereye saklansam diye bana soruyor durmadan.
Utanırım, bakma öyle bana iste.
Beni gör ama bana bakma.
Söyle ama konuşma.
Gel ama gitme.
Olur mu?
Bir adam var her şeyden sakinliğim.
Bir adam var delirircesine sevdiğim, ölürcesine hasret çektiğim, çılgıncasına mutlu olduğum.
Bir adam var evet, bebeğimin babası olmasını iple çektiğim.
Var mi gerçekten?
Yokluğunda yok olur muyum?
Olmam yine de.
Onsuz da olurum.
Ve ben, bildiklerinden ziyade öğrendiklerinde olmak isterdim hep…
Yüzünü çizmeme ama yazmak istedim
Kaşların diyorum,
gözlerindeki masumiyeti andırıyor biraz inince,
çatıldığında ateşi.
Sonra dudakların,
kendi halinde çocuk,
bana bulayınca adam oluyor.