Niyə həqiqi xoşbəxtliyə çata bilmirik?
Yəqin ki, hər birimiz ara-sıra bu sualı özümüzə veririk. Çoxumuz da bunu öz həyatında təcrübə edib bir hədəf uğrunda çalışırıq,əziyyət çəkirik. Lakin o hədəfə çatdıqdan sonra hər şey adiləşir. Sanki o hədəfə gedən yol daha həyacanlı daha ləzətli olur. Fikir vermisiz yəqin universitete hazırlaşan bir şagird necə həyacanlı olur, necə əzimlə çalışır,yuxusuz qalır bunaların hamısı o məqsədə, o hədəfə çatmaq üçündür.Düşünür ki universitet qəbul olduqdan sonra xoşbəxt olacaq, bütün problemləri həll olacaq və yaxud da univesiteti yeni bitirmiş bir gənc düşünün oda çalışır işə qubul olsun işə qəbul olacaq və problemləri həll olacaq bu tip misallar çox çəkmək olar.Çünki həyatın bütün sahələrində belədir. Arzuya gedən yol daha gözəldir. Həyatda heç bir hədəfi, məqsədi olmayan insanlara baxın onların yaşamağa heç bir həfəsi olmur, özlərini dünyanın ən bədbəxt insanları hesab edirlər. Bəzi insanlarda belə düşünürki xoşbəxt həyat yoxdur,xoşbəxt anlar var.Xoşbəxtlik davamlı ola bilməz nəsə bir hadisə baş verər sevinərik olar bitər bu qədər bəsit. Lakin İslam gəlir bunun tam əksini deyir. Din bizə başa salırki davamlı,həqiqə, bitib tükənməyən yalnız bir xoşbəxtlik var oda Allahı tapmaqdır, Allaha qovuşmaqdı yalnız insan o zaman həqiqə xoşbəxt ola bilər əzəli və əbədi olan Allaha qovuşduğu zaman o hər an ondan feyz alır o hər an Allahladı, o hər an ləzət içindədir.bax bele insan hər zaman və həqiqə xoşbəxtdir.
Q.Aydan