yağmuru severmişim meğer
ağ gibi de inse üstüme ve damlayıp dağılsa da camlarımda yüreğim
beni olduğum yerde bırakır ağlara dolanık ya da bir damlanın
içinde ve çıkar yolculuğa hartada çizilmemiş bir memlekete gider
yağmuru severmişim meğer
Nazım Hikmet ran
Sen ey kendiyle yetinen;
Artık suyumuz bulanık,
Bir güneş bile olsa sonunda
Yolumuz kırık, önümüz karanlık
Ve ağır tuğrası alnımızda
Padişah yalnızlığın
Ama yine de umudumuz kalabalık
Metin altıok
Üzerine sarı yapraklar serileli tıknefes oldu ruhum.
Yorgunluk kocaman, ağır kadife bir perde önümde.
Toz kokusu alıyor burnum.
Perdenin arkası ferah malum, ama...
Aralayıp da hayatı selamlayamıyorum.
Serpil şen