Yorma kendini..

Sen yokken, içimde rüzgar bile kıpırdamıyor.... Ölüm bile susmuş,
Reklam
Bir bahar akşamı sen diye öldüm ben... İşte bu şarkı kulaklarımda çınlayan.. Oysa hala yaşıyorum. Yeniden severek... Öleceğini düşünürken oysa. Ahmet Kaya geldi aklıma. Onun şarkılarında aynı duygular vardı. Başım belada.. Ne kahpeliklere gebe hayat. Onlar kahpelik yaptığını sanırken, senin yolunu açtıklarını bile farketmiyorlarya. Ağlayasım var sinirimden. Zaten aklımı başımda tutamayışımda bu sinirlerimden değil mi? Sevincimi bile yaşatmıyorlar. Lanet okusam, araba çarpar mı bunlara?Kamyon altında kalırlar desem; tır düşer mi kafalarına? Çiyanlar ısırsın bunları. Yetmez. Yılanlar soksun bunları desem canları yanmaz değil mi? Olmaz öyle ince beddua olmaz. Umarım hayat onlara sende mi 'Bürütüs dedirtir benim için.
Dünyanın sefil bir yer olduğunu şimdilerde farketmişim... Ne acı..
Ey yar: Ölüm sen ölmeye, Yaşam san kalmaya geldim. Mevlana
Gölgeler karanlığına açılıyor.