Luna

Ne dudaklarından düşen kelimelereydi sadakatim ne de güzelliğine, ömrümü uzatan gülüşüneydi biraz da deli dolu benliğine...
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Gözlerin ne kadar boş ne kadar hüzünlü bakıyor... halbuki ne güzel de ışıldarlardı mutlulukla, dolu dolu bakarlardı hep umutla.
- Acını görmek istiyorum, Acını hissetmek, paylaşmak hatta tüm Acını yaşamak istiyorum... sana sarılmak istiyorum taki sen o acıyı daha fazla hissetmeyene kadar...
Sen varsın, ben varım bir de koca bir hiçlik... bu üçlü arasında en çok acı çeken işte yaşanamayan anıların hatrına kalan bu hiçlik.
Hayatım gibi ölümüme anlam katan da sen olduktan sonra ne önemi var başka şeylerin...