"İşte böyle süzüldüm o sessiz yoldan
Bedenim yudumluyordu sükuneti
Öyle bir iyileşme ki uyku gibi dingin
Ama daha da tatlısı.Tepem, arkam, önüm,
Her yanım huzur ve bir başınalıkla çevriliydi."
Neşe bir şeyi sonucuna erdirmenin verdiği haz, bir zafer duygusu veya başarıya ulaşmanın tatmini değildir. Ustalıkla harcanan bir enerjinin göstergesi, bağımsız bir olumlamadır: Bu hâlin içinde her şey mümkün görünür.
Zor bir eylemi gerçekleştirmek zorunda olduğumda yeniden başlarım, inat ederim ve nihayetinde eylem gerçekleşir. Bundan sonra aynı şey bana gitgide daha kolay gelir. Her şey daha çabuk ve rayında gider. İdman yaparken bedenin başlangıçtaki hamlığını atmaya benzer bu.
Zamanla beden hafifler, bir yanıt verir.