Yalnız yağmur yağdığı için mi ışıl ışıl şimşekler gökten yere akar? Bir de bu cefakar rüzgar. Sebepsiz dökülüyor sanıyorsun bu sıcacık damlalar. Aklımın içinde bir yerlerde örülen duvar, duvarların arasında büyüttüğüm çiçekler için etrafa saçılıyorlar. Eğer aklının aydınlığına inanıyorsam elbette bir sebebi var. Sabahı eden zamanın mutlak inancı, yağmurun yağışını gülen yüzüyle karşılayan toprak, göğü kucaklayan dallarıyla ağaçlar; Hepsi birden hareketsiz, dosdoğru, tereddütsüz ve kuşkusuz benimle beraber seni düşünüyorlar. Bir sebebi var, olmalı, olacak biliyorlar.