...yürürken de bizim Phoebe'nin cumartesileri benim gibi müzeye gidişini düşündüm. Benim gördüğüm bütün o zımbırtıları aynı biçimde onun da göreceğini, ama her görüşünde onun da değişmiş olacağını düşündüm. Bunları düşünmek tam olarak moralimi bozmuş sayılmaz, ama acayip keyiflenmiş de sayılmam yani. Bazı şeyler olduğu gibi kalmalı. Elinizde olsa da, onları büyük cam vitrinlere koyup oldukları gibi kalmalarını sağlayabilseniz. Biliyorum, olanaksız bir şey bu, ama yine de pek fena olmazdı.