Zamanın doğrusal olduğuna güveniriz. Muntazam şekilde ebediyen ilerlediğini düşünürüz. Sonsuza dek. Ancak geçmiş, şu an ve gelecek arasındaki tek fark illüzyondan başka birşey değildir. Dün, bugün ve yarın peş peşe gelmez. Sonsuz bir döngü halinde birbirlerine bağlıdırlar.
Doğa'nın tehlike ve güçlüklerinin altından ancak insanoğlunun zihinsel yeteneklerinin ya da zekasının kıvraklığıyla kalkılabildiğidir. İçinde yaşadığı ortamla tam uyum sağlayan bir hayvan kusursuz bir mekanizma olarak görülebilir. Alışkanlık ve içgüdü işe yaradığı sürece Doğa zekaya başvurmaz.
İnsanın zekasına ilişkin hayalimin göz açıp kapayıncaya kadar gelip geçtiğini düşünmek beni kederlendirdi. İnsanoğlu zekasını kendi elleriyle öldürmüştü.