Zülfü Livaneli’nin kalemi her zaman etkileyici, ancak Mutluluk beni bambaşka bir dünyaya taşıdı. Hikayesi, karakterlerin derinliği ve farklı yaşamların kesişme biçimi beni hem düşündürdü hem de duygulandırdı. Her bir sayfa ayrı bir ders gibiydi; özellikle Meryem’in dönüşümü ve karakterlerin yaşadıkları çatışmalar çok etkileyiciydi. Kitabı elimden bırakamadım, bittiğinde içimde hem bir boşluk hem de bir merak kaldı. Devamı olsaydı, o karakterlerin yaşamlarını daha da derinlemesine okumak isterdim. Kesinlikle herkese öneriyorum, Livaneli’nin insan ruhunu anlama ve anlatma gücü muazzam!
Ve kitap boyunca aklımdan çıkmayan şu söz: 'Kendi yaralarını sarmayı öğrenemeyenler, başkalarının yaralarını kanatır.