"Büyük insanlık sorunu olarak Tanrı’dan sonra insanların kendini değerli görme isteğindeki kimsesizliği mutsuzlukla karşılıyorum. Taze fasülyeler öyle değil mesela, konuşmuyorlar ve bir arada keyifli olduklarını düşünüyorum, kimse kırıldıktan sonra bu kadar tatlı bir ses çıkarmıyordur, ben seslerin zihnimizdeki masalından da yorulduğum için uzak şehirlerde kendimi görüyorum, olmadığım yerde, olmadığım zamanda yine mutluyum."