Tüm bu olanların yalnızca geceleri beni uykumdan etmesine, uyuyabildiğim zamanlarda kâbuslarıma malzeme olmasına ve gündüzleri çıldırmanın eşiğine gelmeme sebebiyet verecek kadar aklımda dolanıp durmasına izin verdim.
Vazgeçmek, unutmak ve hatta hatırlamayı reddetmek üzere terk etmek olurdu.
O gün karar vermişti Fangar, dünya bazen bir kahramana değil de bir canavara ihtiyaç duyabilirdi.
Selam! 《Bu inceleme spoiler içermez☆》
Okuduğum ilk Maral Atmaca kitabıydı. Benim her zaman Maral Atmaca'ya karşı bir ön yargım vardı, nedenini bende bilmiyorum. Ama bir kez okudum ve gerçekten çok güzeldi. Yazdığı ilk fantastik olmasına rağmen ben gayet beğendim. (Çok saçma bir giriş yazdım ya)
Kitapta Elzem Akay, kardeşi Itır Akay, üvey kardeşi Doğa Akay ve kaldıkları konağın hizmetçisi Mara Zühre Yılmaz; bir ritüele kurban edilirler ve kendilerini Orta Çağ'da bulurlar.
Kitapta tabikide bazı saçmalıklar var, örneğin karakterlerimiz -özür dilerim ama- çok mallar. Yani aslında buraya daha fazla şeyler yazardım ama spoilersız olsun diye (biraz da unuttuğum için olabilir) yazmıyorum.
Kısa bir özett Ben bu kitabı gerçekten sevdim ve seriyi kesinlikle tamamlayacağım size de öneriyorum bu kitap sayesinde Maral Atmaca'ya olan ön yargım çok daha azaldı☆
Bu inceleme bu kadardıı. Buraya kadar okuduysanız çok teşekkür ederimm.♡
Karakterleri çok maldı.
Anlatmaya değecek bir öykü bilmediğini sanan bu küçük kız, anlatılması gereken öykülerle doluydu.