"Sanki az önce gökyüzünde görevleri başında olan yıldızlar, havada asılı durmaktan yorulmuş ve dinlenmek için bu ağaçların dallarına oturmuşlardı. Ya da belki de yıldızlar, bu ışıkları kıskandıklarından onlar geldikleri yere dönene kadar bir süreliğine ortadan kaybolmuşlardı, kim bilir?"
Reklam
Dünyanın kökleri hatırlar,
Işığı getirirler karanlıktan,
Sonsuz aydınlık uğruna,
Kimseyi bırakmazlar arkada.
Varlardı en başta,
Ve kalacak hepsi ayakta,
Dünyanın son anısına,
Ve son parçasına kadar.
"Büyüyü pek çok kez gördüm. Tek bir rengin de gerçek bir sahibinin de olmadığını bilecek kadar çok gördüm hem de. Bazen bir cadının kafesinde tuttuğu küçük yaratıkların gözlerinde, bazen minicik şişelerde, bazen de içten gelen bir ışıkla parlayan özel yapım kılıçlarda...
Ama o ana dek gördüğüm hiçbir büyü bu ağaçlar kadar büyülü değildi."
10/10
13 günde okudu
·2025 25. kitabı
"Emin ol, Ay Işığı, ne olursa olsun benden önce ölmene izin vermeyeceğim."
Reklam