Sorunlaınızı yokmuş gibi yaşayın ki yok olsunlar. Sorunlarınızın üzerinde durmazsanız sorunlar da sizin üzerinizde durmaz. Sorunlarınızı varmış gibi yaşayarak önce var ediyor sonra da yaşatıyorsununuz.
Oysa biz doktora şiddete son, öğretmene şiddete son diyerek şiddete bakışımızda bile ayrımcılık yapıyor, şiddete yaklaşırken dahi kariyeri, mesleği ve statüyü önemsiyoruz. "İnsana şiddete son", hatta "canlıya şiddete son" demediğimiz sürece şiddet asla son bulmayacaktır.
Neden tıp para ile bu denli irtibatlı hale getirilmiştir? Tahlili mühendislerin ürünü olan cihazlar yaparken, kimyagerlerin üretimi olan ilacı eczaneler verirken, şifayı da Allah bahşederken neden hekimlerin pek çoğu kendini adeta yarı Tanrı gibi görür, ne kadar kazansalar yine de buna hakları olduğuna inanırlar?