Sen bir ateştin ve beni acımasızca belkide farkında olmadan yakmıştın.
Bense kendi etrafını aydınlatmaya çalışan zavallı yalnız bir mum.
Yıllar önce söndürmüşlerdi bu mumu.
Ta ki gelip ateşe gönül verene kadar, ates acımasızdı ve hiç acımadı zavallı muma.
Bir anda onun tekrar yanmasını sağladı.
Artık zavallı mum üzernde ki aşk ateşiyle erimeye daha az ışık vermeye başladı.
Yenide mutluydu çünküerimesini sağlayan ateşi deliler gibi seviyordu.
Ve biliyordu ki bir gün yanıp tükenecekti.
Ama üzüntüsü bu değildi mumun üzerinde ki ateşi kaybetmekti.