Alpay Özman
@Alpayozman
“Evrenimizin tarihi boyunca hiç öğretmen kıtlığı olmadı.” Diye açıklamıştı Jon. “Sadece öğrenmeye gönüllü olan öğrenci kıtlığı oldu. Makro filozofların söylediği gibi öğrenci hazır olduğunda, öğretmen ortaya çıkacaktır.”
Sayfa 341
“Her olumsuz eylem olumlu bir eylem tarafından dengelenir ve böylece onlar birbirini geçersiz kılarak, geride mükemmel bir denge bırakırlar. Makro bakış açısından insan her başarısızlığın uzun vadede bir başarı olduğunu görebilir, çünkü başarısızlık öğrenme için gerekli olan içgörüye ulaştırır. Eğer bir ruhun, kendi varoluş halinin sorumluluğundan kaçamayacağını öğrenmesi için bir ya da bin kes intihar etmesi gerekiyorsa, o zaman intihar o ruh için gerekli ve mükemmeldir.
Sayfa 339
Öfke, tüm diğer şiddet gibi, mikro varlıkların yaşam durumlarından ötürü başkalarını suçlayarak sorumluluk üstlenmemek için gösterdikleri son umutsuz girişimdir. Bu yüzden, öfke ve şiddet, insanoğlu yaşamında olup biten her şeyin tüm sorumluluğunu kabullenmeyi öğrenene kadar devam edecektir.
Sayfa 336
Geçmiş deneyimlerimizin sunduğu derslerden öğrendiklerimizi uygulamaktan kaçındığımız derecede, onları tekrarlamaya bilinçsizce yöneliriz. Başka bir deyişle, zihnen kınadığımız deneyimleri kendimize çekeriz.
Sayfa 314
Kendi olumsuzluğun seni kahreder. Cehennem ya da Tanrı’nın laneti de zaten tümüyle budur, yani kendi eylemlerimizin sonuçlarını kabullenmeyi reddedişimizdir.
Sayfa 314