Bahar herkesi mayıştırır. Kediler fareleri yakalamayı, insanlar borçları olduğunu unutur. Böyle zamanlarda insan bir ruhu olduğunu bile unutur, hislerini kaybeder. Sadece kanola çiçeklerini uzaktan seyrettiğinde gözleri açılır. Tarlakuşunun sesini duyduğunda ruh tekrar belirir. Tarlakuşu sadece ağzıyla değil bütün ruhuyla öter. Ruhun sese yansıdığı şeyler arasında tarlakuşunun ki kadar canlısı yoktur. Ah, mutluluk. İşte böyle düşünüp böyle mutlu olmak şiirdir.
Sana bazı şeyler söyleyeceğim küçük adam: sende iyi olan ne varsa onların anlamını yitirdin, onları boğdun. Onu bulduğun her yerde, çocuklarında, karında, kocanda, babanda, annende tutup öldürüyorsun. Sen küçüksün ve küçük olarak kalmak istiyorsun.