Kabul ediyorum, birçok şeyi yapamıyorum. Sahteliğe gelemiyorum; rol yapamıyorum, yalandan gülemiyorum. Çıkarım uğruna hareket edemiyorum, yalan söyleyemiyorum. Klasik bir erkek gibi, ilişkileri sadece tek bir amaç üzerinden değerlendiremiyorum. Yalnızım, biliyorum. Kimse yok; beni seven de yok, benim sevdiğim de. Yaşıyorum ama hayatım boktan. Yine de, her şeye rağmen, içimde küçücük de olsa bir umut var ve onunla devam ediyorum.