Bugüne kadar okuduğum kitaplar arasından seçtiğim ve herkesin mutlaka okuması gerektiğini düşündüğüm kitapları aşağıda sıraladım, ilk beş sonrası sıralama karışıktır.
1) Rızanın İmalatı
2) İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları
3) Ulusların Düşüşü
4) Incognito
5) Bir Ekonomik Tetikçinin İtirafları
6) Hızlı ve Yavaş Düşünme
7) Toplum Sözleşmesi
8) Mülkiyet Nedir
9) Sevme Sanatı
10) Beyaz Zambaklar Ülkesinde
11) Küçük Prens
12) Hayvan Çiftliği
13) Tüfek, Mikrop ve Çelik
14) Tembellik Hakkı
15) İnsan Nedir
Popper’a göre günümüz siyasetçilerinin öncelik vermesi gereken üç konu sırasıyla şunlardır;
1/ Barış
2/ Nüfus Planlaması
3/ Çocukların Eğitimi.
Bunlar arasında “nüfus planlaması” başlığını biraz açmak istiyorum. Bu başlık aslında çok geniş bir sorunlar ağını kapsar, diğer bir deyişle sorunların kök nedenini işaret eder. Neden kök nedeni diyorum? Çünkü kontrolsüz bir şekilde artan dünya nüfusu küresel ısınma, çevre kirliliği, açlık ve susuzluk gibi birçok sorunun temel nedenidir. Çağımızda dünya nüfusundaki değişmelerin kontrol altına alınması hem doğa hem de insan varlığı açısından oldukça önemli. Eğer kontrol altına almazsak doğayla birlikte neslimizi de tüketeceğiz.
çevremdekilerin “sen nasıl simyacı’yı okumazsın?” sorularından usanıp, okumaya başladığım bir kitap. çokça konuşulmasına, methiyeler yazılmasına rağmen ben kitabı o kadar etkileyici bulmadım. belki de artık kitap hakkında söylenenler sebebiyle beklentimi yüksek tutmamdandır, bilemiyorum.
sürükleyici olmasına sürükleyici bir kitap. romanın bitimi okuyucuyu az da olsa şaşırtıyor. güzel mesajlar içeriyor tabi ama ne var ki, yazarın aynı konu ve cümleler üzerinde diretmesi, öğütler vermesi, bana kişisel gelişim kitabı kokusu aldırdı buram buram. neredeyse artık bütün herkesin bildiği şeyleri her sayfada yinelemiş gibi geldi bana. yine de son sayfaya kadar bir derinlik aradım. bulamadım o ayrı. yine de arıyor olmak bile güzeldi benim için. kitabın arka kapağında “simyacı’yı okumak, herkes daha uykudayken şafak vakti uyanıp güneşin doğuşunu izlemeye benziyor” yazısını sevdim en çok. buna katılabilirim belki. ruhumu dinlendiren bir kitap oldu, sadece bu.