Hataları sürekli yüzüne vurulan çocuklar tek çare olarak iç dünyalarını kapatırlar...
Bir süre sonra bu çocuklara ne söylenirse söylensin tesirsiz hale gelir bu yüzden...
Çünkü çocuk kendini kapata kapata bir süre sonra duyarsızlaşır...
Kalabalıklar içinde veya yalnızken hatasını yüzüne vurmak belki çocuğa o hatayı bir daha yapmamaya yönelik bir acı tecrübe kazandırır... Fakat çocuk yaşadığı mahcubiyet hissi ile birlikte duyarsızlar doğru adım atar...
Davranış kazansa bile çocuk duyarlılığını kaybeder...
Çocuk eğitiminde baskı ve zor kullanmak, duyarlılığa zarar verir... Korumacı davranmak da onun kendi başına iş yapabilme gücü olan iradesini zedeler...