Melek demir
@Anggel
Ti kêmasiya min tune ye, tenê mihtacê xwe me û hew
Jixwe gava ku em zarok bûn, diçûn camiyê ji bo xwendina Qûr'anê, min tu carî dewrê xwe nikaribû jiberkira. Îcar melayê me bi noqiçên xwe yên nola keviran li serê min dida. Belkî ji vê yekê tişt dereng dikevin serê min.
Qomunîzma wan serê wan bixwe.
Min nizanîbû xerîbî ewqas zehmet e. Dil û hinavên mirov disote.
Pîra min pirr ji şekirê tirş hez dikir û têr jî nexwar, mir û çû.
Erê bavê min digot: "Tu qurbana zarokên xelkê bibî." Gelo a niha zarokên vê cîhanê tev de bi qurbana min bike jî qey ez ê wî bibexşînim. Na.