İzlediğim yol uzaklara bakmak için çok puslu ve önümdekileri göremeyeceğim kadar karanlık. Hayatımda böyle yön veriyorum işte ne önümdekilerden var haberim ne de uzaklardan gelenlerden...
Gözlerine tekrar bakabilmek için yaşıyorum ve karanlik dünyamı aydınlat diye hala boş yerlerden birini tutuyorum hayat treninde ama hala bekliyorum ve sen hala gelmiyorsun ineceğim durağa yaklaştıkça ümitler tükeniyor ve ben hala bekliyorum sen hala gelmiyorsun...
