Zeynep
@Antigoneo
10 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Homeros nostaljiyi defne yapraklarından bir taçla onurlandırdı ve böylece duygular arasında manevi bir hiyerarşi koşulunu ortaya koydu. Penelope bunun doruğunu işgal ediyor; Kalypso’nun çok üstünde. Kalypso, ah Kalypso! Sık sık onu düşünürüm. O Odysseus’u sevdi. Yedi yıl boyunca birlikte yaşadılar. Odysseus’un Penelope’nin yatağını ne kadar paylaştığı bilinmiyor ama herhalde o kadar uzun zaman değil. Buna rağmen Penelope’nin acısı yüceltilirken, Kalypso’nun gözyaşları ile alay ediliyor.
Buna rağmen, yabancı bir diyarda dolce vita ile tehlikelerle dolu bir eve dönüş yolu arasında, dönüşü seçti. Bilinmeyenin tutkularla dolu keşfine, bilineni tercih edecektir (dönüş). Sonsuzluğa (çünkü macera asla bitmeme iddiası taşır), sonu tercih edecektir (çünkü dönüş hayatın sınırlılığı ile barışmaktır).
Zihinsel özgürlük maddi şeylere dayanır.Şiir zihinsel özgürlüğe bağlıdır ve kadınlar yalnızca 200 yıldır değil en başından beri yoksul olmuşlardır. Kadınların Atinalı kölelerin
oğullarından daha az zihinsel özgürlükleri olmuştur.
Kısaca ve açıkça kişinin olduğu gibi görünmesinin her şeyden daha üstün sayılacağını söylüyorum.Coşturcu bir biçimde söylemesini bilseydim başkalarını etkileme düşleri kurmayın derdim. Her şeyi kendi içinde olduğu gibi düşünün
İki cinsin birbirine karşı kışkırtılması; üstünlük iddialarının ve zayıflığın bir tarafın üstüne yıkılması, insanlığın taraflara bölünmüş olduğu ve bir tarafın öbürünü yenmesi gerektiği gibi konular kürsüye çıkıp başöğretmenin elinden süslü püslü bir kupa almanın çok önemli olduğu özel ortaokul aşamasına aittir. İnsanlar olgunlaştıkça “taraflara” başöğretmenlere ve süslü püslü kupalara inanmayı bırakırlar. Her durumda söz konusu olan kitapsa bir daha çıkmayacak biçimde beceri etiketleri yapıştırmak çok güç bir iştir. Günümüz yazınla ilişkin eleştiriler yargıya varma güçlünün değişmez örnekleri değil midir? Aynı kitabı hem “bu müthiş kitap “hem de “bu değersiz kitap”denmektedir. Övgü ve yergi her ikisi de bir anlam taşımazlar. Hayır bir değerlendirme yapmak zamanın boş geçmesini sağlamakla birlikte tüm uğraşların en gereksizdir ve değerlendirme yapanların dediklerine boyun eğmek tutumların en onursuzdur. Yazmak istediklerinizi yazdığınız sürece önemli olan tek şey budur bunun yüzyıllarca mı yoksa yalnızca saatlerce mi önemli kalacağını kimse söyleyemez. Ama kafanızda yarattığınız dünyanın tek bir telini elinde gümüş bir kupa tutan boş öğretmenin ya da bir ölçü cetveli tutan profesörün sözüne uymak için gözden çıkarmak en aşağılık ihanettir ve eskiden insanların başına gelebilecek en büyük felaketler arasında sayılan bekaretin ve servetin gözden çıkarılması bunun yanında yalnızca bir pire ısırığı gibi kalır