"Çocukluk ve gençlik çağlarımızda o ilk algı ve farkındalıkla yaptığımız sorgulamalar..." diyerek devam ediyor yazar kitabın kapağında. Gerçekten de gençler sorguluyor mu? Etrafıma bakındığımda pek de sorgulama içine girdiklerini zannetmiyorum. Klişe olacak ancak istisnalar İllaki vardır. Sorgulamayı belki bir zihin faaliyeti olarak gerçekleştiriyor olabilirler, yani aktif değil pasif sorgulama. Ancak pasif sorgulama olsa bile davranışlara hiç yansımaz mı ? Küçük küçük izler göremez miyiz davranışlarda? Yine söylüyorum istisnalar illaki vardır ancak ben birçok gence bakarken görünür olma arzusu, kısa yoldan köşeyi dönme hayali, eleştiren olup eleştirilen olmama ve bunun da özgürlük olduğunu savunmakla meşgul olduklarını üzüntüyle görüyorum.