pervin aras

Çok güzel bulduğumuz için hiçbir zaman elimize geçmeyecek sandığımız şeylere karşı duyulan o ümitsiz ümit.
Sayfa 181
..ancak savaşın iki türü vardır. Birincisi şövalyelerin savaşı; bağımsız iki düşmanın güçlerinin çarpıştığı savaştır, herkes kendi başınadır, kendi için kaybeder, kendi için kazanır. İkincisi ise sıradan insanların savaşıdır, aynı bir böcek gibi seni sokmakla kalmayıp bir de hayatta kalabilmek için kanını emerler.
Sayfa 56
“Utancının kendisinden daha uzun yaşamasından korkuyor.”
Sayfa 35
Annemin ailedeki konumunun ne kadar eziyetli ve yıpratıcı olduğunu da unutmamak lazım elbette…… Senin yüzünden bizden, bizim yüzümüzden senden neler çekti……. Hepimize duyduğu sevgiden ve bu sevginin mutluluğundan aldığı dayanma gücü olmasaydı, annem elbette bütün bunlara katlanamazdı.
Sayfa 30
En önemli şey gözlerdir! Tıpkı barometre gibidirler. Kimin ruhunda büyük bir kuraklık var, kim durduk yere böğrüne tekmeyi yapıştırabilir, kim kendi gölgesinden bile korkar, ele verir.
Sayfa 7