Arife

Arife
@Arifeeb
Zamansız, mekânsız nefese doğru…
Kim bilir hangi yol nerede biter Bitmeyen o sonsuz derinliktedir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ömrüm genellikle sıkıntılarıma çare aramakla geçti. Her defasında şunu öğrendim: Bir hatalr, bir hedefe doğru gidiyorsan asla pes etmeyeceksin. Engel çıktığında vazgeçmek yok, devam edeceksin. Bütün kapıları zorladın, açılmadı mı? “Benden bu kadar Rabbim” diyeceksin ve yakarışta bulunacaksın. “Gideceğim başka kapı yok; senin ikramın ve lütfun tek kapımdır benim. Çünkü ben, verdiğin irade ile vazifemi yaptım. İrademin dışında kalanlar snaa ait. Hayrı da şerri de sen bilirsin. Hayırlı olanı ver Rabbim.”
Kitaplardan buluyorsun dağları Bırakıyorsun omuzlarıma
Gözlerimle gördüm o insanların birbirlerini nasıl yok etmeye çalıştıklarını… Şunları düşündüm o anlarda: “Ömrümü bu milletin insanları birbirimi helâk etmesinler diye harcayacağım. Bu milletin evlatları birbirlerine böyle muameleyi reva göremezler. Buna hakları yok. Çünkü dışarıda bize düşman kocaman bir dünya var zaten. Biz kime düşmanız bu ülkede? Biz birbirimize nasıl düşman olabiliriz? Bir ömür bunu anlatmaya adayacağım kendimi”
Sana baktığım anda gök neden Gittiğin yerde yıldız oluyor