Duyguların yoğunluğunu bir şiire dönüştürme sürecinde,özeleştiriyle karışmış sözcükler çarpar farkındalığa. Duygu akmalımı,eleştiri sürmelimi? O zayıf hallerin güce evrilmesine ramak kalmışken genişleyen düşünce alanı bir varoluş girdabında dolanmaya başlar,şiir unutulur,duygu değişir, benlik sorgulanır savaş alanı değişir. Ben ne yapıyoruma dönüşür sorular. İnsan böyle süreçleri doğum sancısı gibi yaşar.