Ömür de böyle işte... Geçmiş ve gelecek aynalarındaki yansımaları bizim sanıyor, aldanıyoruz. Hiç bitmeyecek gibi bir kuruntuya kapılıyoruz. Oysa her gelen gider. Her eser gün gelir varlık sayfasından silinir. Her ses vakti dolunca susar. Her yağmur anı gelince diner. Her rüzgâr bir gün durur. Her gül ömrü bitince solar. Her diri eceli gelince ölür.
Vicdanının sesini kalbinin kulağıyla dinlersen, "Sonsuz bir hayat istiyorum!" çığlığını işitirsin. Dünyayı versen doymaz o. Bu vicdanı kendine çeken cazibe merkezi ebedi cennettir. Yumurtasından çıkar çıkmaz su arayan bir ördek yavrusu gibi sen de sonsuzluk denizini umuyor, özlüyor, arıyorsun! Olmayanı özlemez insan. Elbette bulacaksın!
İki yüz binden fazla türü bulunan bitkiler güzün ölüyor, silinip gidiyorlar yeryüzünden. Bahar gelince yaprakları, çiçekleri ve meyveleriyle birlikte diriliyor, yerinden yaratılıyorlar.