kerim

kerim
@Arthos
Adem çıplak bir şekilde dünyaya gönderildi. İşte yediği elmanın cezası budur diye söylenir kutsal kitaplarda, ama asıl cezası bilinçli bir varlık olmak ve cevapsız sorularla dolu bir evrende var olmaktı..
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
"Ben kimim? Sen kimsin? Biz kimiz? Siz kimsiniz? Evren ne? Ne renkler? Ne canlılar? Ne tanrı? Bu dünyadaki amacım ne? Neden varım? Kafayı yemek üzereyim! Tanrım, çık göster artık kendini. Cevapla şu sorularımı."
Varoluş sancısıymış! Şunlar bunu dedi, şunu yaptı; bunların ne önemi var ki? Sadece yaşa ve ölüm geldiğinde git.
Halbuki yaşamak isteseydiniz yaşanacak ne müthiş bir hayat vardı; ne maceralar, ne zevkler, ne heyecanlar, sizi ölürken bile gülümsetecek ne hazlar. Ama siz yaşamıyorsunuz. Çünkü hayatınız bir emir beklemekle geçiyor, yaşamınız için birilerinin sanki size ‘şimdi yaşa’ diye emretmesi gerekiyor ama, onlar size sadece ‘şimdi öl’ diye emrediyor ya da ‘şimdi sürün’ diye. Uğrunda ölünecek bir hayatınız yok… Yaşanacak bir hayatınız da… Bu sofradan siz aç kalkacaksınız ama kabahat sofrayı kuranda değil, sizde, elinizi uzatacak güç olmamasında. - Ahmet Altan / Ve Kırar Göğsüne Bastırırken
Günler birbirine karışıyor, zamanın akışı içinde kaybolmuş gibi hissediyorum. Her sabah uyanmak, bir öncekinden daha zor geliyor. Gözlerimi açtığımda karşımda, içimi saran karanlık bir boşluk var. Ne yapacağımı, nereye gideceğimi bilemiyorum. Hayatın anlamsızlığı, içimi kemiren bir virüs gibi yayılıyor, her hücreme işliyor. İnsanlarla aramdaki bağlar, adeta kopmuş gibi. Sanki bir cam fanusun içindeyim, dışarıdan bakanlar beni görebiliyor ama içimdeki çırpınışları göremiyorlar. Neşe, umut, sevinç gibi duygular, birer yabancı gibi. Artık hissetmek istemiyorum, çünkü her hissettiğimde, içimdeki bu acı daha da derinleşiyor. Belki de hayat, sadece bir oyunun içinde kaybolmak, sonu gelmeyen bir labirentte dolaşmak gibidir. Ve ben, bu labirentin en karanlık köşesinde, hiçbir ışık göremeyen bir yolcu gibi yalnızca varlığımı sürdürüyorum. -wave