(Rasulullah’ın torunu) Hasan b. Ali (ra) şöyle demiştir: “ Allah Rasulü (sav) vitirde okumam için bana şu duayı öğretti: “Allah’ım, hidayete erdirdiklerinle beraber beni de hidayete erdir. Sıhhat ve afiyet verdiklerinle beraber bana da afiyet var. Himaye ettiğin kimseler gibi beni de himaye et. Bana verdigin nimetleri bereketlendir. Verdiğin hükmün şerrinden beni koru. Hükmü sen verirsin, senin üstüne hüküm verecek kimse yoktur. Senin dost olduğun kimse asla zelil olmaz. Eksikler sana yakışmaz. Ey Rabbimiz! Yücesin ve kutlusun.”
(T464 Tirmizi, Vitr, 10)
Esed kabilesine mensup Vâbisa b. Ma’bed’in naklettiğine göre, Allah Rasulu (sav) ona şöyle demiştir: “İyilik ve kötülüğü(n ne olduğunu) sormaya mı geldin?” ( Vâbisa diyor ki) “Evet” dedim. Hz. Peygamber, parmaklarını birleştirip göğsüne vurarak üç defa “Kendine danış, kalbine danış ey Vâbisa!” buyurdu (ve devam etti): “İyilik, gönlü huzura kavuşturan ve içe sinen şeydir. Kötülük ise insanlar sana fetva verseler (onaylasalar) bile, gönlü(nü) huzursuz eden ve iç(in)de bir kuşku bırakan şeydir.”