Şimdi çok iyi anlıyorum
Sâhipsiz kalmanın ne baba
Ne kardeş ne eş nede dost olmadığını
Annesiz kalınca boynu bükük kimsesiz
Kalır insan
Boğazına bir düğüm takılır
Hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum olmuyor onu bile beceremiyorum
Anne
Bütün eksiğimle noksanlarım ile birtek
Sen sevdin beni anne
Bir hasta olsam sabahlara kadar
Başımda bekleyen sen
Yere düşüp bir yerimi yaraladığım da
İçi parçalanan sen
Terleyip hasta olmamam için
Sırtıma havlu koyan sen
Biliyor musun anne sen yoksun ya
Kimsesizim
Senin kadar kimse beni sevmedi kimse senin kadar beni önemsemedi
Yanlızlık ne zor anne
Üşümek ne kötü anne
İtilip kakılmak ne ağir anne
Ölmek istemek ne garip şey anne
Oysa yaşamayı bütün benliğimle istiyorum anne
Şu yalan Dünya'da
Yaşamak ağır bir vebal anne
Ölmek büyük mesele anne
Tabutuna bir omuz atacak
Bir avuç insan biriktirmek
Ne zor anne