Ben hasretle senin gözlerinde tanıştım
Sende anladım ne kadar yakınken o kadar uzak kalınabileceğini
Gerçi ben sende anlamadım mı mesafelerin gözü korkutmak tan başka bir şeye yaramayacağını
Seninle öğrenmiştim alınan nefeslerin sayısının yetersiz olacağını
Seninle başlamıştım gözlere bakarken hakikati aramaya
Onlarla tanımaya onlarla konuşmaya
Ben sende öğrendim hayallerin anlamlı ve bir o kadar da korkutucu olduğunu
Biliyorum sende öğrendim ben olmayı
Eksik kalmayı sana doyamamıyı
sen öğrettin yalnızlığın o çaresiz korkutucu umutsuz ama belki diyerek hep bir karanlık içindeki ışığı bekleyen gözler gibi seni beklemeyi
Derdin ya varlığın bana borçlu değil ama bilmiyordun ki varlığımın sana karıştığını bu kadar sen olduğunu belki hiç hissetmedim bu kadar sen olmayı sevdiğimi ama olsun ben senle sen olmayı sevdim,seni sevdim...
Ben senin kalbine tıpkı bir sarmaşık gibi sarılmıştım
İçime hapsetmek ister gibi