Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Insan bəzən məsələlərə içdən deyil, kənardan baxır.
Bəzən güzgüyə özümüzü görmək üçün baxırıq. Bəzənsə bir əşya kimi nəzər salırıq. Bu zaman özümüzü görmək əvəzinə, güzgünün ölçüsünü, formasını, üstündəki cızıqları, ləkələri görürük.
Çox vaxt eşitdiyimiz mənalı, həyat dolu
sözlərə, ibrətli hadisələrə özümüzü görmək, öz həyatımıza tədbiq etmək üçün nəzər salmırıq.
Sözùn mənasına deyil,özùnə baxırıq
Buna görə də eşitdiklərimiz və gördüklərimiz qəlbimizə işləmir
Nifrət edirəm bu hissə, həyat elə bil yerindəcə donub. Heç nə hiss etmirəm, kütləşmişəm, beynim quruyub.
Mən varam, həm də sanki yoxam...
Ətrafda boşluğun olması elə də qorxulu deyil, hətta faydaldır da,
Ancaq qəlbdə boşluq olanda dözülməzdir.
Biz insanlar bədənlərimizlə böyüyürük, qəlblərimiz isə inkişafdan qalıb.
Xoşuna gəldiyini heç nəyə baxmadan israrla, ayağını yerə dirəyərək istəyən balaca uşaq kimiyik. İnadla, inadla istəyirik ki, həyatda hər şey məhz biz istəyən kimi olsun.
Həyat istədiyimizi bizə verməyəndə də təşvişə düşürük, gözlərimiz yaşla dolur, özümüzə yer tapa bilmirik.
Hər xırda istəyimiz bizim üçün böyükdür.
Qəribə də burasıdır ki, bəzən istədiyimizi əldə
edəndən sonra əvvəlki marağımız tamamilə itir və onları lazımsız bir əşya kimi kənara tullayırıq. Elə bil dünənə kimi bunun uğrunda mübarizə aparan biz deyildik.