Kendimi uzun uzun anlatmak ve susmak arasinda gidip geliyorum çogu zaman.
Hiçbir zaman hissettiklerimi tam anlamiyla anlatamayacagimi, anlatsam da anlaşılmayacadimi bildiğimden susmayı tercih ediyorum.
Yazip yazip siliyorum hep, cümlelerimi toparlayamiyorum.
Bir seyler yolunda degil ama inatla her sey yolundaymiş gibi davranıyorum.
Bazen düşüncelerim arasinda kayboluyorum ve bazen de düsünmekten kaçryorum.
Boyle nereye kadar devam edecek die sormuyorum artik kendime.
Çünkü cevabini biliyorum.
Sadece bir köseye çekiliyorum sessizce.
Yolunda gitmeyen ne varsa bir an önce son bulsun istiyorum…